Anne-babanın aralarındaki bazı tartışmaların çocuğa
zararı yoktur. Ancak tartışmaların boyutları önemlidir. İnsanlar
anlaşmazlıklarını tartışarak çözümlerler. Bu da çok doğaldır. Fakat
tartışmalar; tartışmaktan öte, küfür, vurma, kırma, dövüşme şekline
dönüşürse çocuğun dengesini zedeleyebilir. Çocuğa pek bir yarar
sağlamayacağı gibi kızgınlık, öfke türü duygularını bastırması, kontrol
etmesi gerektiği zamanlarda kötü bir örnek teşkil edecektir. Çocuğun;
kendini koruyan, bakımını sağlayan kişilerin kontrolünü kaybettiğini
görmesi, güvenini yitirmesine ve endişe duymasına sebep olacaktır. Bu tür
örnekler ile karşılaşan çocukta; panik, korku, bazen de kabuslara
rastlanabilir.
Bu tür davranışlar ile karşılaşan çocuğa "hiçbir şey yok" demek, açıklama
yapmamak, belli etmemeye çalışmak çocuğu sakinleştirmeyecek, bilakis
açıklama yapmadığınız için düşündüğü, hayal edeceği şeyler belki de daha
kötü olacaktır. Diğer bir yönde anlaşmazlıklarınızı onun anlayacağı, ancak
gerçekleri söyleyerek anlatmadığınızda ikiliklerle dolu bir dünyada yaşamaya
yönelecektir. Tartışmalardan öteye giden anlaşmazlıklar sonucu "evi ayırma
boyutuna gelindiğinde" çocuğunuza aranızdaki anlaşmazlığın ciddi olduğunu
belirtmeniz gerekir. Sakladığınız takdirde daha sonra yapılan açıklamaları
anlamakta güçlük çekecektir.
Bozulan evlilikleri, iyi-olumlu gibi göstermeniz ileride çocuğunuzun
karşılaşacağı olaylara karşı güvensiz olmasına neden olabilir. Diyelim ki;
eşinizden belli bir süre anlaşmazlıklarınızı gidermek veya düşünmek için bir
süre ayrı yaşamaya karar verdiniz. Sadece bunun sizin ve eşiniz arasında bir
anlaşmazlık olduğunu bazı kararlar almak için zamana ihtiyacınız olduğunu,
ayrı yaşarken bu anlaşmazlıklarınızı çözmeye çalışacağınızı belki tekrar
mutlu bir aile olabileceğinizi söyleyin. Bu anlaşmazlıkların sebebinin
kendisinin olmadığını vurgulayın.
Çiftler arasındaki ayrılıklar bazen de hastalık veya alkolizm ile ilgili
konularda olabilir. Çocuğunuza yapacağınız açıklama, eşinizin hastalığı ile
ilgili olarak elinizden geleni yaptığınız, bir doktora başvurduğunuz ve ona
doktorların yardım edeceği şeklinde olursa daha iyi anlamasını sağlar.
Ancak; eşiniz tedavi olmayı reddediyorsa ve siz de yapacak başka bir şey
kalmadığını düşünüyor ve ayrılmaya karar verdiyseniz, çocuğunuzun sizi
anlaması biraz daha zor olacaktır.
Çocuğunuzun, hasta olarak kabul ettiğiniz eşinize hiçbir yardım yapmadan
terk ettiğiniz endişesine kapılmaması için defalarca da olsa sebeplerini
anlatmalısınız.
Çocukların endişeleri bugüne kadar ona bakmış olan anne-babasının ayrılığı
ile ona kimin bakacağı, ihtiyaçlarını kimin karşılayacağı endişesidir.
Çocuğunuz boşanma kararınız karşısında direnecek kabul etmek istemeyecektir.
Her ikiniz de onu sevdiğinizi, her ikinizin de ayrı evlerde olacağı, ikiniz
ile de ayrı ayrı da olsa birlikte olacağını açıklayın.
Boşanmanız sonucunda büyük üzüntü duyacağı bir gerçektir. Çocuğunuz
ayrılmanıza sebep her ne olursa olsun suçlayıcı bir tavır alacaktır.
İnsanlar sevdikleri kişileri yitirdiklerinde veya ayrıldıklarında
taraflardan biri ne kadar ilişkide yıpratıcı olurlar ise olsunlar hep iyi
yönler ve anılar hatırlanır. Çocuğunuz eski eşinizden bahsettiğinde gerçekçi
olun. Ancak; abartarak kötülemeyin. Tüm canlılar gibi yeni ortamlara,
olaylara yaşayarak alışacaklardır. Siz de çocuğunuza destek vererek, ancak
anne-baba ayrılığını size ve çevresine koz olarak kullanmasına izin
vermeyip, beraber yaşayarak yeni duruma ve ortama uyum sağlamasına çalışın.
Gerçekler doğru şekilde söylendiğinde faydalı, üzülmesin diye söylenen
yalanlar ise, çocuğunuz için unutmayın ki zararlı olacaktır.
